Art: Montserrat Gudiol

Γυμνός εσύ προσέρχεσαι στα όνειρα φορώντας

μονάχα τα καρφιά σου.

Πάνω σου οι ουρανοί αδειάζουν την κοιλιά τους

Βροχές αστέρευτες τα περασμένα τα κρυφά

τα άρρητα τα ύστερα τ’ ανομολόγητα.

Γυμνός εσύ από τα όνειρα επιστρέφεις

φορώντας μόνο τις πληγές σου

να στάζουν φως κι αγκάθια στην άκρη άκρη του καιρού.

Γυμνός. Κι ακούω του γκρεμού τη φλέβα,

μέλισσες να βυζαίνουν τα μαλλιά σου.

Art: Montserrat Gudiol