Όταν ήμουν παιδί
ζήλευα τους μεγάλους
γιατί μπορούσαν
να κάνουν τα πάντα.
Ποτέ δεν φαντάστηκα
πόσο πολύ βαριούνται.

***

Εκεί που πέθανε η πραγματικότητα
γεννήθηκε η φαντασία και το όνειρο

***

Το αντικείμενο της μοναξιάς
βρίσκεται ανάμεσα
στο σύμπαν και τον εαυτό μας.

***

Το καυτό υγρό,
Φτάνει μέχρι πίσω από την
μεμβράνη του ματιού μου,
Και σταματάει εκεί.

-Το γαμημένο
πολλές φορές θέλει,
κι αυτό να με ειρωνευτεί!!!

***

Τον χαζό τον
πάτησαν στον κάλο
και φώναζε… πω-πω το κεφάλι μου.

***

Εμείς δεν κρύβουμε τα λόγια μας
με τον φόβο, ότι θα μας καταλάβουν.
φανερά μιλάμε… μήπως δεν μας
καταλάβουν.

*Από τη συλλογή «Η τρύπα», Αθήνα 1994 (σε χειροποίητη, ανεξάρτητη έκδοση). Το σκίτσο της ανάρτησης είναι του ποιητή και περιέχεται στη συλλογή.