Hope is a bird
with wonderful feathers,
sits on the boughs of the soul
and sings the song of how to remain alive.
It sings when the dream breaks,
it sings when the boat overturns.
You are at the bottom
and far away is the beach.
It teaches you
how to ride from bottom to top,
how to swim to reach the beach.
How to rebuild the broken wings of your dream.
Then you get an energy in the form of a wind
that sings how to be alive
strongly, better than before.
And it will continue to sing until you want to listen.

*H. (17 years – detained 15 months on Christmas Island)
Published in the soon to be launched chapbook – ‘Our Beautiful Names’ with Writing Through Fences and MarkTIme

Ελπίδα

Η ελπίδα είναι ένα πουλί
Με θαυμάσια φτερά,
κάθεται στα κλαδιά της ψυχής
και τραγουδά το τραγούδι του πώς να μένεις ζωντανός.
Τραγουδάει όταν το όνειρο τελειώνει
Τραγουδάει όταν η βάρκα ανατρέπεται
Είσαι στον πάτο
και η ακτή είναι τόσο μακριά.
Σε μαθαίνει
πώς να οδηγείς απ’ τα κάτω προς τα πάνω,
πώς να κολυμπάς για να φτάσεις στην ακτή.
Πώς να ξαναφτιάχνεις τα σπασμένα φτερά του ονείρου σου.
Τότε αποκτάς μια ενέργεια με τη μορφή του ανέμου
που τραγουδά πώς να είσαι ζωντανός
πιο δυνατός, καλύτερος από ό,τι πριν.
Και θα συνεχίσει να τραγουδά μέχρι να θέλεις ν’ ακούσεις.

*Μετάφραση: Δημήτρης Τρωαδίτης
Το ποίημα είναι γραμμένο από τον H., 17 χρόνων, κρατούμενο πρόσφυγα επί 15 μήνες στο Christmas Island (Νησί Των Χριστουγέννων).Περιλαμβάνεται στο υπό παρουσίαση βιβλίο με τίτλο “Our Beautiful Names” (“Τα Θαυμάσια Ονόματά μας”) από την ομάδα Writing Through Fences και τις Εκδόσεις MarkTIme, στη Μελβούρνη.