Έργο του Friedrich Schröder Sonnenstern

εντάξει,
το ήθελες,
μπλέχθηκες στο σκελετό του χρόνου
και στοιβάζεις
εγχειρίδια ποίησης,
για να οπλίζεις το όπλο,
με λέξεις,
από συνταγές
καλοθρεμμένων
ιππέων σου και
βέβαια
θυμάσαι,
τους πένητες δρόμους,
τότε που οι τοίχοι ξεψυχούσαν,
στην αντίστροφη
μέτρηση των βογγητών μας,
όμως,
πίσσωσες το φως
και οι δαίμονες κατέφθαναν
στο αίμα
που αιμορραγούσε, ανακρίσεις
σκότωσαν την αφήγηση
και όταν
ο αέρας,
τα ψέματα αυνανίζοντας,
βρέθηκε ένοχος
για την ασφυξία της φλόγας μας,
τα αιχμάλωτα ζώα
πυροβόλησες
των ενοχών σου,
τα μάτια μου για να σβήσεις
με τα καλλυντικά
του γέλιου
σου, όμως,
τη διασταύρωση ξέχασες,
οι δρόμοι
συγκρούονται,
όταν το λίπος της ενοχής
γίνεται αντίδοτο
και βρέθηκες,
στη σιωπή να χειρονομείς,
με το θόρυβο
της απιστίας

Έργο του Friedrich Schröder Sonnenstern