Η πεζούλα της ήταν η άμμος

Και τα φοινικόδεντρα και το σούρουπο.

Από τις κινήσεις του καρπού της συνέθετε

Τις μεγαλοπρεπείς χειρονομίες

Της σκέψης της.

Το πλατάγιασμα των φτερών

Αυτού του πλάσματος της νύχτας

Μεταμορφώθηκε σε ακροβασίες πανιών

Πάνω στη θάλασσα.

Και έτσι περιπλανήθηκε

Στις περιπλανήσεις της βεντάλιας της,

Στοιχείο κι αυτή της θάλασσας,

Και του δειλινού,

Που κυλούν γύρω της

Και σχηματίζουν ήχους που σβήνουν.