Χαμαιλέων

ΔΡΟΜΕΑΣ

Της αποκριάς η προσωπίδα

φώναξε μεστωμένη στο σάλιο

του προηγούμενου φιλιού

τα μάτια ανοιχτά το νερό

τρέχει τον κατήφορο

πρωταθλήτρια των στίβων

η ασώματη φορεσιά.
 
*

ΑΝΑΠΑΥΛΑ

Έναν ύπνο χρωστώ να κοιμηθώ

για να ’ναι η αύριο καλή

μέρα όμως τ’ άνοιγμα του

ματιού διαρκεί περισσότερο

όπως το βλέφαρο

ξεκολλάει την τσίμπλα ο νεκρός

φιλιέται με την ξεκούρασή μου.
 
*

ΚΡΕΑΣ ΠΛΕΕΙ ΣΤΟ ΒΥΘΟ

Μες στο σπέρμα με τη

μύξα της ίωσης ξερή

να υγραίνω την πλάτη

στα σεντόνια της φανέλας

ώσπου το σπίτι έγινε θάλασσα

ώρες ξυπνώ με τη σαπίλα

δίπλα να κοιμάται ακούω

τη φωνή της και κρυώνω

όνειρο φέρνω παντού

μουσκεμένο βλέπει στάλες

να κυκλώνουν κάμπιες όταν

η μούχλα καλύπτει με

πράσινα στίγματα την

ανάποδη όψη του σώματος.

*Από τη συλλογή “Καρίνα”, εκδ. Φαρφουλάς, 2012.