Πάλι τρέχουν οι λέξεις…
Πρέπει να σταματήσει το παιχνίδι της Μοίρας,
να πάψει κάθε συναίσθημα,
κάθε δύναμη,
κάθε παρόρμηση.

Είναι μονάχα στίχοι, λέξεις που βαδίζουν
στις οροσειρές
χαραγμένων γραμμών…
γιατί να διαφωνούν πάλι με τη γεωμετρία,
την αισθητική;
Δεν αλλάζουν δυο λέξεις την πορεία της σφαίρας,
το κόψιμο του τριαντάφυλλου,
τη ματιά του φεγγαριού…
Οι λέξεις γράφονται,
άλλες σβήνονται,
άλλες μένουν…
κάποιοι άλλοι, τσακίζουν την ανάβασή τους,
αμέσως οδηγούνται στην πτώση…
Τι είναι, όμως, οι λέξεις;
Ποιοι τις σχηματίζουν;
Ποιοι τις γκρεμίζουν;