Νάσος Αθανασίου, Δύο ποιήματα

247736_1562973950588877_6747510110422558181_n

Εφηβικό Ελεγείο

Το έχουνε πάθει κάποιοι φίλοι και δύο κορίτσια που ήξερα καλά,
ξεπαρθενεύτηκαν γεμίζοντας τα κελιά τους κούτες μ’ αλλονών τα κατορθώματα
για να φανεί η απεραντοσύνη τους ως αναγκαίο κακό.
Και φάνηκε, όταν πήραν μια κούρσα
με οδηγό το γιο της καλύτερης σου φίλης.
Δεν πρόλαβαν να συστηθούν, μα κι ούτε να τρακάρουν πρόλαβαν.
Άναψαν ατέλειωτα τσιγάρα υπολογίζοντας τις αποστάσεις
και σκόνταψαν στα πρώτα ρήματα άτριχοι και μόνοι.
Τα πέλματά τους είχαν σημάδια σαν από καρφί
μα μια απλή αγκίδα από την αβαρή μεταφορά του ξύλου ήταν εντέλει.
Η ιματιοθήκη γέμισε με ερυθρόλευκα παλιόρουχα
που ‘ χαν πεθάνει προ πολλού στην πρώτη τους εντύπωση.

Σφιχτοπάλαμα κοντά ξυλαράκια με μυτερό και γρήγορο τελείωμα.
Στο φέγγος της εποπτείας σου σωστοί στρατιώτες.
Όταν άστοχα επιβράβευες τα σύννεφα παίρναν το σχήμα σου.
Αναψυχή με φόντο ένα τοπίο με θάλασσα και γύψο.
O συριγμός σου μέσα από την πανοπλία ακουγόταν πεντακάθαρα.
Αυτά είναι τραγούδια για μεγάλους.
Τεθλασμένη;
Επάγγελμα σκαφτιάς.

***

Όπως πάντα

Τους κοντινούς μου απ΄αίμα αν ρωτήσεις,
θα σου αποκριθούν πως λογής λογής χωρίσματα
έσφαζαν τις γιορτινές μας συναθροίσεις
και πως μοτίβα πολλαπλά
και ρωτήματα αναπάντητα,
μ ‘ εμπόδιζαν να δω
και αξία σε κόμβους τέτοιους να προσδώσω.
Αμέτρητα σπασμένα ποτήρια και δέρματα.

*Ευχαριστώ τον Νάσο Αθανασίου για την αποστολή των ποιηματων. Ο ποιητής διατηρεί την ομώνυμη ηλεκτρονική σελίδα στη διεύθυνση http://nassosathanasiou.com

Leave a comment