Φωτογραφία: Francesca Woodman

Ένα μισοπεθαμένο Καλοκαίρι

Ξάπλωσε σε χώμα αλλοτινών Ερώτων

Κι’ένοχα αυνανίστηκε με τη θύμηση

Του ”κάθε πέρσι και καλύτερα”.

Η ευτυχία μου έχει ρίζες στο παρελθόν

Και οι καρποί των πόθων μου

Δεν υπάρχουν σε κανέναν επίγειο Παράδεισο

Μέχρι να πω Αύγουστος θα’χεις φύγει…