Για τον Ούγκο Μπέργκμαν στην πράγα
20 Νοεμβρίου 1897 (;)
Υπάρχει ένας ερχομός και μια φωνή
Ένας χωρισμός και συχνά καμιά επιστροφή
Σεπτέμβριος 1912
Αρραβώνας της αδελφής μου Βάλλι
Απ’ της εξάντλησης
τα βάθη
ανεβαίνουμε
με νέες δυνάμεις
Κύριοι σκοτεινοί
προσμένουν
τα παιδιά
να εξασθενήσουν
Αλλά αν γινόταν μέσα σ’ένα μυαλό
να συνυπάρξει χωρίς διχόνοια.
*Οι στίχοι πάρθηκαν από το βιβλίο “Η πληγή και η λέξη”, εκδ. Σαιξπηρικόν, σε εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια Νίκου Βουτυρόπουλου.


