Ο έρωτας έχει χρώμα βυσσινί
Και γεύση απογοήτευσης

Όλοι περίμεναν το φως,
το φως που θα αποκάλυπτε
την μορφή μιας αμαρτίας
γιατί βαρέθηκαν τον ρόλο του αθώου

Οι καιροί φεύγουν
και εσύ μένεις
κλεισμένος μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο
τρέχοντας να τους προλάβεις

Σηκώναμε τα χέρια μας
ψηλά και από εκει που
τα κοιτάζαμε τα
βλέπαμε να φτάνουν
μέχρι τον ήλιο

Έτσι μας πυροβόλησαν
πισώπλατα μπροστά
στον ήλιο

Τον τσάκωσαν να σκέπτεται τον εαυτό του

Εκτός από τραγούδια
Δεν ήξερε τίποτα άλλο να κάνει.
Τίποτα, μόνο τραγούδια,
Τα τραγούδαγε και χόρευε

*Από τη συλλογή «Η τρύπα», Αθήνα 1994 (σε χειροποίητη, ανεξάρτητη έκδοση).