ΧΧΧΙ ΄

Ομορφη φύση
Μα … αλληλοτρώγεται.
Κορνίζα κενή.

XXXII

Του νταλκά ζητά
τραγούδια για ν’ ακούσει.
Μαζί του κι εγώ.

XXXIII

Φαίνεται καλός,
μα σαν μένει μόνος του
τροχίζει νύχια.

XXXIV

Αγαπά το γιο
η μάνα, μα πεθαίνει
για τον εραστή.

XXXV

Θαύμα η φύση,
είπε, μα τους ανθρώπους
βάζει χωριστά.