Δεν είσαι εδώ να μοιραστείς το βιος μου.
Αλλοτινά όνειρα
χωρίς εσένα εξαργυρώνονται.
Μες στους αγρούς,
τους στάβλους και τα κοτέτσια.
Στις αποθήκες
που σκοτώνουν γέρικα γουρούνια
και τα σκυλιά
γλύφουν τη βυζανιάρικη κοιλιά τους.
Μες στα χέρια μου τα ταξιδιάρικα.
Ένα βιος ακατάδεχτο,
άλαλο,
χωρίς σώμα να το προστατέψει.
Δεν είσαι εδώ.
Ξοδεύτηκε μια ανατολή
στο ικρίωμα του απίστευτου.
Μια εποχή πρωί.
Που πάντα σιχαινόμουν.
Ημέρα,
που τότε με είχε αρπάξει από το σβέρκο
με αποκαθήλωνε από το πράγμα που λεγόταν συντροφιά.
Όλα τελικά πρόθυμα
για μια κτηνωδία.
Όλα.
Ακόμα και το στήθος μου,
αλέτρι ψεύτικο για σένα.

*Από τη συλλογή “Άννα”, εκδόσεις Εριφύλη, Αθήνα 2005.