στα παγκάκια
της γκρίζας αγωνίας
μνήμες τρέχουν
πάνω-κάτω
με γκάζια ανάπλερα
περιμένουν τη βροχή
όπως άλλοι
τους προϋπολογισμούς
της υστεροφημίας τους