Της καστανιάς το χέρι κρατάει το δικό μου τρομαγμένο χέρι
Ένα χέρι με οχτώ δάκτυλα γεμάτο πράσινους ρόζους
Κι ανοιχτό για κάθε φόβο πουλιού
Μόλις πριν εφτά μέρες έχει πλαστεί
Και το δικό μου πενηντάχρονο χέρι λευκό και τρυφερό
Ναι ένα χέρι από σάρκα που δολοφόνησε και έπνιξε πολύ
Χαμόγελο που φύτρωσες ή τριανταφυλλιές
Τι γύρευε έτσι ξαφνικά από σας αυτό το χέρι-κριτής;
Και το ανθρώπινο χέρι μου εμβρόνητο
Συντρίβονταν από εμέ τον ίδιο

*Μετάφραση: Δημήτρης Παπαδίτσας. Από τη συλλογή “Ονειροχλόη”, Εκδόσεις στιγμή, 2012 (σελ. 19).