Ιώδες τριζόνι/

αιχμάλωτο/

στη φυλακή των μπάλων/

κοιμήθηκε ανάσκελο/

ως να κοντέψει θάνατο/

μετά το πήρε ο χρόνος μαθητή/

και το καμε αηδόνι/

πίσω από την πλάτη μου τις νύχτες/

ψέλνει χερουβικούς/

καυτή η τρίλια του μου σιγοψήνει το σβέρκο/

κι η άνοιξη το ψέγει που ορφάνεψε/

δίχως φίλους/

να ‘χει να του ράψουνε/

του γονιού την τρύπα/

*Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το http://loukopk.wordpress.com/2014/05/23/%CE%B9%CF%8E%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B6%CF%8C%CE%BD%CE%B9/