Πονώ που είμαι σε
Τούτη την όχθη κορμός
Δίχως κλαδιά
Μα πιότερο λυπάμαι
Που δεν έχω τον ανθό..πόλφο..
Ή πηλό για το σκουλήκι
Του μαρτυρίου μου..
.
Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος
Θησαυρός
Αν είσαι εσύ ο σταυρός
Και ο υγρός μου πόνος
Αν είμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου
Μη με αφήνεις να χάσω
Ό,τι έχω κερδίσει
Και στόλισε τα Νερά
Του ποταμού μου
Με φύλλα απο το
Φρεσκοκρουσμένο μου Φθινόπωρο.
