Δεν πίνω νερό

το φυλάω για σένα

στον λαιμό σαν το ματόκλαδο που ράγισε

το στοίχημα και η ρωγμή ρούφηξε τον κλέφτη

Δεν πίνω νερό

το έχω δέσει στο ψαροκόκαλο

αντιστέκεται

απέκτησα τικ 

δεν πίνω

το κρατάω για σένα

ω, μνήμη

Με τραβάνε

Ανοίγουν την διαθήκη μου

Ε, μην πουν πως στα ψέμματα ξέμεινα παιδί

και δεν είχα ούτε μια ρίζα να ποτίσω.

Είχα.

Άξενος

στην πλάτη του ξενοφώντα

φύτρωσα την ιαχή

θάλαττα θάλαττα

Και εσύ την σκέπασες

ω, σκρόφα

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης πάρθηκαν από τη σελίδα της Πελαγίας Φιτοπούλου στο facebook.