XI

Άνοιξη μουντή,
σα να μην έχει έλθει
κι εσύ πού είσαι;

XII

Δεν άναψες φως
στη σκοτεινή κάμαρη.
Μέσα σου ψάχνεις.

XΙΙΙ

Σουρούπωσε πια
κι εσύ του γκιώνη ακούς
το παράπονο.

XIV

Σε βρήκα, είπε,
Μη έχοντας προσέξει:
Διάβαζα στίχους.

XV

Σε χείλη γκρεμού
περπατώ. Πόσες φωνές
φτάνουν στ΄ αυτιά μου!