κι είπες να παραβγούμε
ο ένας τον άλλον
μ’ εκείνη την τρεμάμενη
ανάσα αγωνίας
ο ένας να ξεπεράσει τον άλλον
αλλά μας έκοψε το νήμα
της αναλγησίας

κι είπες να φύγουμε
να μην κοιτάξουμε πίσω
μ’ εκείνο το δήθεν
αποφασιστικό βλέμμα
το αναντίρρητο
αλλά μας σταμάτησαν στο δρόμο
τα σύνορα
κι οι προσταγές

κι είπες ν’ αφήσουμε
το παρελθόν να φύγει
οι νεκροί να θάψουν
τους νεκρούς τους
η ανάγκη να μη μας καθοδηγήσει
αλλά υπακούσαμε ξανά
στα άχρωμα κελεύσματα
των δημοσιολόγων του τίποτα

κι είπες ν’ αντισταθούμε
να τα παίξουμε όλα για όλα
αλλά γράφουμε σε θολά τζάμια
για να σώσουμε
την υστεροφημία μας
μέσα στα ξέφτια
μιας πρότερης ανθρωπιάς.