ΧΙ

Να, ματωμένο
το φεγγάρι. Μα κι έτσι
όμορφο μένει.

ΧΙΙ

Δες, κοκκίνισε
Το φεγγάρι. ΄Εξαψη
τάχα ή ντροπή.

XIΙΙ

Mπήκε η ζωή
σε γυάλινες οθόνες,
λιγοστεύοντας.

ΧΙV

Kοιμάται γλυκά.
Πρησμένα τα δικά σου,
άγρυπνα μάτια.

ΧV

Nαι. Να πετάξεις.
Μα ρουφώντας «ουσίες»,
μαδάς τα φτερά.