Φωτογραφία: Σοφία Αντωνακάκη

VI

Kάποτε περνούν
τα νιάτα. Στις μέρες μας
μεταναστεύουν

VΙΙ

Σε γλάστρες αυλής
το κορμί του άνεργου
Από ψηλά πετά.

VΙΙΙ

Bροχερός καιρός.
Η μελαγχολία του
γυρεύει στίχους.

IX

Βάζεις μελάνι
στο μελανοδοχείο,
μ’ άδεια η ψυχή.

X

Λιγόστεψαν πια
τ’ αγρίμια στην ύπαιθρο.
Ζούγκλα οι πόλεις.