Ι

Στο θαλερό τον κήπο
μ’ απαρνήθηκες
μαραίνοντας ελπίδες.

ΙΙ

Είπε στον άντρα:
Μένουμε φίλοι.
Κι αυτός έκλαψε.

ΙΙΙ

Δε τον λύπησε
το ηλιοβασίλεμα.
Κέρδισε στίχους.

ΙV

Μικρός ο ναύτης.
Μεγάλη η καρδιά του.
Λιμάνι θα βρεί.

V

Κλάματα όχι,
ούτε κατάρες. Σφίξε
γροθιά το χέρι.