Εμείς, βάρβαρη συντεχνία
της πέτρας και της μηχανής
δαρμένοι από το δρολάπι της Πίνδου
και το βούρδουλα του Μακρονησιού
φύτρα χωρικών, γραφιάδων, μπουζουξήδων,
μαστόρων και ψιλικατζήδων,
θα επιμένουμε να τραγουδάμε
για τα χέρια και τις μηχανές
για τα υφάσματα και τα σπίτια
για τα σιτάρια και τις ελιές.
Θα επιμένουμε με τον Κολοκοτρώνη
ενάντια στον Ομέρ Βρυώνη,
Με το Μάι Λάι ενάντια στο Εφ – Μπι – Άι,
με το Σαντιάγο ενάντια στο Σικάγο.

*Από την ποιητική συλλογή “Το άλλο” (1973).