Τοιχογραφία III

Στο κάδρο του παράθυρου δυο γριές
Γυναίκες δίχως τη σκιά του άντρα
Γυναίκες που χτενίζονται
Κι η μια της άλλης το μικρό ασημέ­νιο καταρράκτη τραγουδάει
Η πρώτη κάθεται· η δεύτερη ορθή
Κι ο χρόνος έχει απλώσει ένα νυφικό
που πάλιωσε στα πρόσωπα τους
Ωστόσο η χτένα τις καλλωπίζει με
τα σαράντα χέρια της
Ενώ ο καθρέφτης πίσω τους — ένας
παλλαιϊκός αγαπημένος
Το πόσο είναι ακόμη αξιέραστες με
δέος αναφωνεί.

*Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Πολιτιστική”, τ. 19, σελ. 34.