Ψεύτικα λόγια
σου τριβελίζουν το νου
γυρνάς πίσω
ξαναγυρνάς
δεν ξέρεις
γιατί επιστρέφεις
γιατί ήταν ψέματα
διασχίζεις συχνά
τα μαύρα φύλλα του χρόνου
και, θαρρείς,
τ’ απομεινάρια του χθες
μα σύντομα ξαναγεννιούνται
κι εκεί που νόμιζες
πως έχεις ξεμπερδέψει
βρυκόλακες τα λόγια
κι οι στιγμές
γεμίζουν τα ξερά ποτάμια
της μνήμης
διεκδικούν
περισσότερο χώρο
κι έχεις τώρα
μεγαλύτερο αγώνα
να δώσεις
για να τραβήξεις μπροστά.