Κρέμασα έναν ήλιο στο κεφάλι μου
κι έγινα ήλιος
έστρεψα προς τα ένδον το βλέμμα φωτιά
κι έγινα θάνατος

Μες τα φεγγάρια διασπαθίστηκα
νύχτα
κι ιδού γυμνός αλώνω σελήνης λαγόνες
τη μήτρα

Χώμα κορμί πληγή και συντριβάνι σπέρμα

Πόθος
φυσά στο κατώφλι της ήβης φεγγάρια

Άρχοντας αιρετός του σκότους
μόνος

Είδα τη γη γυάλινη
να σπάει στα χέρια μου
το κεφάλι μου
…………………………

*Από τη συλλογή “Μυθολογία”, εκδ. Πανοπτικόν, 2013.