Και να. Επιτάφιος κι αναστάσιμος ο ονειρικός τρομοκράτης
ταχυδακτυλουργός του αιωνίου φόβου
και του θριαμβεύοντος σπαραγμού
ξεγραμμένος απ’ τους πάντες κι απ’ τα πάντα
ξεχύνεται άνεμος ελευθερωμένος κι ελευθερωτής
γεμάτος συνθήματα κομμάτια
λιωμένα πάθη
κι αρχέγονες προσευχές.
Ξεχύνεται
χωρίς καμιά προοπτική επιστροφής
-πώς να ορίσεις άλλωστε την αφετηρία της ορμής
πώς να ξανακλείσεις τον αετό που εφορμά στη θύελλα-
ανοίγοντας πυρ σε δασκάλους
εργολάβους και ψυχαναλυτές
σ’ εμπόρους
ιερείς
χρηματιστές και κομματάρχες
σε ρουφιάνους και αστυνόμους
πυροδοτώντας
ιερουργός εμπρηστής τον πηχτό πολτό των είκοσι λεηλατημένων αιώνων
δοσμένος ολοκληρωτικά στη δαπάνη του αίματος
καταδικασμένος ζωντανός
μέσα στο θάνατο
αθάνατος.

*Το ποίημα αυτό δημοσιεύτηκε και στο http://pribas.blogspot.com.au/2013/02/blog-post_19.html