Πήγαινα στο λιβάδι με τις παπαρούνες
Τη στιγμή μιας καταιγίδας
Πολλά χρόνια πριν
Κι ήταν το φουστάνι μου
Από ύφασμα κόκκινο και φαρδύ πολύ
Σαν τσακισμένη παπαρούνα από μετάξινο μαλλί
Κι άνοιξα μια ουρά σαν παγωνιού
Να προστατέψω το λιβάδι από τους κινδύνους
Και κάλεσα ως μάρτυρα εμένα
Από κόσμους υψηλούς
Που με παρέδωσαν σε τούτο το λιβάδι
Ατέλειωτα χρόνια πριν δώρο σ’ αυτή τη μέρα.

Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου.