Αλέξανδρος Μηλιορίδης, Νο 571 (η βίδα)

απαγγελία: http://f.cl.ly/items/3G360f33283z313g3O2z/571.mp3

1982106_449273161885424_1072494707_n

βραδιά,
βαπτισμένη
χωρίς όνομα,
με τη σκόνη,
να μαλώνει με τα δάκτυλα
του ανέμου
και άνθρωποι,
καμπουριασμένες ανάγκες,
μάτια να κουβαλούν,
αγκιστρωμένα
σε πέτρινες κόγχες:

περιστροφή
της βίδας,

ένα θέμα:
η δεσποτεία του αίματος,
να ρέει στο δέρμα
άφραγκων λέξεων:
καθρέπτες να λιάζονται
στο αρχαίο ήλιο του μεσονυχτίου:
οι ζωές τους,

από ποια μεριά;

το μοτίβο,
σάρκες σκληρές,
κρυμμένες,
στις άδειες τσέπες
φθηνών δωματίων,
διαπερνούν,
τους τσακισμένους χυμούς της ελπίδας:
φεγγάρια δαγκωμένα
με χάλκινα μουστάκια,
να τρίβονται,
σε νόστιμα αιδοία,
αξιοπεριφρόνητα,

ώ
βέβαια,
οι λέξεις της βελόνας,
να διαπερνούν τις γλώσσες,
μαρμάρινες,
κρυμμένες
σε στόματα πεταμένα,
σε πρόσωπα,
από γδαρμένους ίσκιους,

και οι άδειοι τοίχοι,
να προσελκύουν
νυχτοπούλια χλωμά:
το τέλος,
κι έγιναν όλα συντρίμμια,
έπεσε ο θεός
από τη ξεβιδωμένη
βίδα•

© ΑlexMil 12-03-2014

Leave a comment