απόπειρα δέκατη

σέρνεσαι μαζί
με την ομίχλη
στα πάρκα
στο λασπωμένο χώμα
στις φλόγινες λωρίδες
της δύσης
στα μυστικά ραντεβού
στο τέλος του χρόνου

απόπειρα ενδέκατη

φοράς ατάραχος
τ’ όνομά σου
περιφέροντάς το
με ευτελή κοσμήματα
κειμήλιο σε φωτιές
που τρεμοκαίνε
ασήμαντο στολίδι
προς εξαφάνιση
κι ας διατείνονται
οι μετεωρολόγοι
ότι χρειάζεται τόλμη
ν’ αγαπήσεις ακόμα
και την ύστατη
σταγόνα δάκρυ

απόπειρα δωδέκατη

στις καταποντισµένες
αυτές στιγµές
η κάθε ευχή µοιάζει
επαναστατικό µανιφέστο
η κάθε αύρα
ανοίγει το δρόµο…
άλλωστε δεν πεθαίνει κανείς
από ασάφεια
αλλά από κρύο
και µοναξιά

*Από τη συλλογή “υπολήψεις – απόπειρες”. Για να διαβάσετε ή κατεβάσετε τη συλλογή αυτή πηγαίνετε εδώ: http://www.apostaktirio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2738:test&catid=57:e-books&Itemid=66