Έργο του Mahmood Salameh

Ουρανός των θνητών

Κάτω απ’ το λαιμό
ο ουρανός των θνητών.
Αστέρια δεν πέφτουν
ανεβαίνουν μάτια λαμπερά
που επιθυμούν
να κλείσουν σ’ ένα μπουκάλι
το πιο ακριβό κόκκινο κρασί
αποσταγμένο
από τον καάθε χρόνο που χάραξε την επιθυμία πιο βαθιά
από το καλοκαίρι που έλιωσε κάθε ικμάδα του σώματος.
Πλαγιάζω στο λιβάδι που κοιμούνται
νεογένητοι άγγελοι.

—

Σωτήριο

Ματια περιπλανήθηκαν
στους αιώνες
κατέληξαν δορυφόροι
και τη ζωής μου σταυροφόροι
άγιοι και άγριοι
μ’ έκαψαν, έσωσαν
τον άγγελο απ’ τα νύχια της νύχτας
και της καταραμένης σελήνης

*Από τη συλλογή “Έρως ονειρευόμενος”, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 2012.