Στον Τάκη

με όλα τα γραμμόφωνα
και όλα τα σύγχρονα
ίδιος ο ήχος στην ταβέρνα οι γενιές
τις Τρίτες τα απόβραδα
παρελάσεις μορφών τέχνης κινουμένων
στο σήμερα το χθες

ζωντάνεψαν τις υποστάσεις
Σαββατόβραδων
κίτρινων πόλεων και όμορφων
ερασιτεχνικά ρίχνοντας βλέμματα φωτός
μετείκασμα κατακερματισμένων εικόνων
και σκιές μόνο δρόμων παλαιών
ξεπέρασαν το σήμερα
τα σύγχρονα όρια
αφήνοντας μια προθανάτια γεύση
αλμύρας στα χείλη

Σαν υπόκωφες αλληλουχίες δεήσεων
και σαν κομπάρσοι
ατελεύτητων εικόνων
κι ενός δράματος
ατελεύτητου

*Από τη συλλογή “Η δίεση των όντων”, εκδ. Ένεκεν, Θεσσαλονίκη 2012.