Η Ιταλία (είναι ρόδι)

Στη ζωή μου αγόρασα και φύτεψα ένα δέντρο μόνο
ένα ρόδι
διάλεξα μια γωνιά του κήπου
από πού βλέπεις τις άκρες των βουνών
από το Άγιο Γαβριήλ μέχρι το Νάνος
εκείνη η κορυφή ήταν Ιταλία και Γιουγκοσλαβία και μετά Σλοβενία
ήταν γη πόνου και μίσους

τα σύνορα θα ‘πρεπε να ‘ναι σαν τους ορίζοντες
όταν κινείσαι κι αυτά κινούνται
εάν σταματάς μαζί σου σταματάνε
και σε κάνουν να νιώθεις στο ακριβές κέντρο του κόσμου

και πατρίδα είναι όπου
ένας άνθρωπος φυτεύει ένα ρόδι
και μπορεί να περιμένει να τρώει τους καρπούς του

——

Το αρνητικό και η εικόνα

Όταν τα παιδιά μας παίζουν πόλεμο
φτάνουν τέσσερα μαξιλάρια στο κρεβάτι να φτιαχτεί μια βάση
όλοι έχουν πιστόλια ή τουφέκια με βαμμένο κόκκινο καπάκι
κάποιοι έχουν και βόμβες από αφρώδες υλικό
τότε αναρωτιέμαι εάν τα παιδιά στη Βηρυττό παίζουν ειρήνη
και πώς τα καταφέρνουν
γιατί δεν υπάρχουν σπίτια κήποι γονείς από πλαστικό
γιατί είναι εύκολο να κάνεις ότι πεθαίνεις
μα είναι αδύνατο να κάνεις ότι ζείς

*Μετάφραση από τα ιταλικά στα ελληνικά: Massimiliano Damagio.