Φυσούσε η ζωή τα ρούχα σου
Έξι ώρες μετά από σένα
ο καθρέφτης μου ήταν ο ήλιος που έδυε
ο έρωτας που δεν ανέτειλε
στα μάτια που μασούσαν απορίες
στοργικές απουσίες
εναργείς ερωτήσεις
φυλλαράκια και στύσεις.
Έξι ώρες μετά από σένα
το είδωλό μου στέγνωνε στα σχοινιά
που οριοθετούσαν τις λίμνες των ματιών σου.

*Από τη συλλογή “επιΣτροφή από την απόΣταση”, εκδ. Μανδραγόρας 2012.