Η γαρουφαλλιά σάρκα σας
Ακόμα τρέφει νηστικά πουλιά
Και γι’ αυτό καίει φωτιά

Τραγουδήστε σιγά-σιγά εσείς γέροι
Στο μεταμορφωμένο άνεμο
Κι άστε τον ήλιο να θρυμματιστεί
Ανάμεσα στα δάχτυλα

Ο γαλάζιος φτερωτός ύπνος
Έχει νεκρικά δόντια
Και τη φωνή του ασβέστη

*Από τη συλλογή “Ονειροχλόη”, εκδ. Στιγμή 2002. Μετάφραση: Δημήτρης Παπαδίτσας.