IV

Στο υγρό μικρό μπουντρούμι
που κατοικώ τα τελευταία χρόνια,
πολλά μου λείπουν,
μα όχι οι πηγες.

Οι τοίχοι φωνάζουν ιστορία
κι άσχημα γεγονότα.

Όσα η λήθη προσπαθεί να σβήσει,
μένουν χαραγμένα,
ανεξίτηλα ειπωμένα στα ντουβάρια.

Σκηνές οδύνης και βασάνων,
στιγμές γαλήνης,
ανείπωτες επιθυμίες.
Όλα είναι εκεί,
χωρίς ημερομηνίες.

Κι αυτή η έλλειψη,
Μαρτυρά διαχρονικότητα.

Γιατί εδώ,
όποτε κι αν έζησες,
αυτή τη ζωή θα έζησες.