Μέσα στην πέτρα ο χρόνος δεν μένει:
σ’ εκείνη επίσης υπάρχει μια φωνή που τρέμει,
που παρακμάζει και μισεύει.
Γη κοιμισμένη θα γίνει κάποια μέρα,
κι από τους αχανείς δρόμους του κόσμου
η φωνή της θα γίνει αυτή η φωνή, αυτή που εσύ της παραχώρησες.

*Από το βιβλίο “Κανείς”, (2002). Το ποίημα αυτόπάρθηκε από την Ανθολογία Σύγχρονης Ισπανικής Ποίησης, εκδ. Βακχικόν. Mετάφραση: Άτη Σολέρτη. Το ιστολόγιο του ποιητή βρίσκεται στη διεύθυνση http://bmesa.blogspot.com