Οι επιβάτες του «Πατρίς»
αφού μαζέψαν μέρες τρεις
σ’ ένα μαντήλι
τα δάκρυα τα μεταξωτά
φύγαν και σφράγισαν μετά
μάτια και χείλη

γέφυρες πάνω στα νερά
κι αυτοί τα μαύρα τους φτερά
λευκαίνουν τώρα
τόσα φεγγάρια μακριά
θα είναι μάνα ή μητριά
η νέα χώρα;

έφυγαν άνοιξη καιρό
εδώ φθινόπωρο γερό
τα δόντια τρίζει
το θάμπος τ’ άλλου ουρανού
όσο κι αν έρχεται στο νου
δεν τους φωτίζει

Οι επιβάτες του «Πατρίς»
άλλοι αργά κι άλλοι νωρίς
έχουν αλλάξει
γέννησαν πάντρεψαν παιδιά
κάποιων φτερούγισε η καρδιά
κι έχει πετάξει.

*Τους στίχους αυτού του τραγουδιού έγραψε ο στιχουργός λαϊκορεμπέτικων και έντεχνων λαϊκών τραγουδιών και γνωστός στην Ελλάδα, Ηλίας Κατσούλης. Δημοσιεύτηκε στην αριστερή κυριακάτικη εφημερίδα «Πριν» στις 7 Μαΐου 1995, απ’ όπου και το συγκράτησα. Και φυσικά, όπως θα καταλάβατε, μιλάει για το «Πατρίς», το θρυλικό εκείνο υπερωκεάνιο που μετέφερε Έλληνες μετανάστες στην Αυστραλία το ’50 και ’60. Έχει μελοποιηθεί από τον Κρητικό λυράρη και τραγουδιστή Βασίλη Σκουκά και συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο του «Τα Άγρια Πουλιά» (δείτε το link από πάνω).