Καμιά φορά, στην καρδιά του χειμώνα, το δωμάτιό μου γεμίζει ζεστασιά και μονάχα το πυρωμένο τηγάνι απομένει έξαφνα παγερό κι ο χώρος που το περιβάλλει κρύος.

Πρέπει λοιπόν να ξεμακρύνω απ’ το τηγάνι για να μπορέσω να γράψω. Κι όταν θέλω να γράψω “διάφανο” το χέρι μου χαράζει τη λέξη “αδιαπέραστο”.

*Από το βιβλίο “Η Πέτρα της τρέλλας”, εκδόσεις Αιγόκερως, 1989, σελ. 54.