Οι καμπύλες χάθηκαν απ΄ τη θάλασα
ανάμεσα στο κάστρο και
την απεραντοσύνη του Αιγαίου
ώσπου φώναξες ταξί.

Ο καυτός ήλιος που έλαμπε
δεν ήταν φιλτραρισμένο φως
στα κυπαρίσσια
ούτε όταν έβγαλα τα γυαλιά μου
στις διαφημίσεις του ξενοδοχείου.

Μεσαιωνικές βίγλες καρφωμένες
στον αιώνα σκιές παρελθόντων
κυμάτων ανατρίχιαζαν
στους εκκωφαντικούς ήχους της παραλίας.

Κι εσύ ως νότα ταξίδευες
στο άπειρο απέναντι στη σελίδα
του εικονογραφημένου σπιτιού
με τις νεραντζιές και τα άνθη.

Χίος, Ιούνιος 2008

*Από την ποιητική συλλογή “Κύβος”, εκδ. Κοινωνία των (δε)κάτων, 2011 (σελ. 44. Ο Πάνος Καπώνης διατηρεί την ιστοσελίδα http://logos.caponis.gr