Δεν είμαι νησί.
Δεν είμαι λεία.
Δεν είμαι θάλασσα.
Ροζ φωνή μες στο σκοτάδι.
Έλικας περιστρέφομαι
γύρω από γαλάζια καπέλα
γραβάτες θηλιές
της άλωσης πεταλούδες
γυαλιά με πράσινο αίμα.
Αιθέρα κάνω το λευκό μου,
την έβδομη ψυχή της γάτας.
*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το http://bibliotheque.gr/?p=34219&fb_action_ids=600528466683606&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%5B421952924603028%5D&action_type_map=%5B%22og.likes%22%5D&action_ref_map
