Rolando Villazon, O Gennaris tou 1904 music: D. Papadimitriou on a poem by C. Kavafis.

Α, οι νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
που κάθομαι και ξαναπλάττω με τον νου
εκείναις ταις στιγμαίς και σ’ ανταμώνω,
κι’ ακούω τα λόγια μας τα τελευταία κι’ ακούω τα πρώτα.

Απελπισμένες νύχτες του Γενάρη αυτουνού,
σαν φεύγ’ η οπτασία και μ’ αφήνει μόνο.

Πώς φεύγει και διαλύεται βιαστική πάνε τα δένδρα,
πάνε οι δρόμοι, παν τα σπίτια, παν τα φώτα
σβήνει και χάνετ’ η μορφή σου η ερωτική.

C.P. Cavafy, January 1904

Ah, that January night
which I sit and recreate in my mind
those moments and I meet you,
and I hear those last words and I hear the first.

Hopeless nights of that January,
as the vision leaves me alone.
How it leaves and dissolves in a hurry-
they are gone, the trees, gone, the roads, gone, the houses, gone, the lights-

it goes out and is lost, your form, your shape of love.

Translation: Eva Johanos

*Ευχαριστίες στον ποιητή Βασίλη Κουστούδα ο οποίος το ανέβασε στη σελίδα του στο facebook από όπου το δανείστηκα.