Άννα η γραμματική

Τις νύχτες που γράφεις γυμνή
ακούγεται το παράπονο του Μινώταυρου:

Ιδρώτας έγινα στις ράχες των παιδιών
στη σκόνη της Ανδαλουσίας
κάρπισε το αίμα μου
στης πέτρας τον λοιμό

Κάθε φορά που πατώ στη γη
οπλίζουν των κοριτσιών οι ρώγες
το σάλιο μου
στίλβει την Αριάγνη

Δεν είναι ο άνεμος που με καλεί
είναι λεμονανθοί
που ραίνουν
τη μοίρα της γραμματικής μου

*Αναδημοσίευση από το περιοδικό ¨Ένεκεν¨, τεύχος 27, Ιανουάριος-Μάρτιος 2013 (σελ. 105).