Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος, Ο δρόμος

1497546_225439464301423_1605999393_n

Το σκοτάδι της νύχτας
γεννά τους συνωμότες στίχους
που παλέβουν τα σκοτάδια,
μα εγώ που τους βρίσκω,
τους χάνω ξαφνικά
ή χάνομαι συχνά μαζί τους.

Στο σκοτάδι της νύχτας
οι στίχοι χαράζουν τροχιές,
μα φοβάμαι
το δρόμο πως πάλι θα χάσω.

Στο σκοτάδι της νύχτας
οι στίχοι χλωμά πεφταστέρια
που σβήνουν γοργά,
πριν προλάβω να δω καθαρά
το δρόμο που πάλι θα χάσω.

Leave a comment