Δεν πειράζει
Mon amour,
Η αγάπη,
Ce n’est pas pour toujours

Ξεσπίτωσες,
μια τύψη
σου έμεινε στα χείλη

μια πικρή γεύση,
ο πόνος
του άλλου
που σε νόμιζε
δικό του.

Να σε πιάσω από τη μύτη,
παραμύθι με τα ροζ,
έξω από το παράθυρο,
και πάρε μαζί σου τον πρίγκιπα, τις πριγκίπισσες,
τα πριγκιπόπουλα, τα ροδοπέταλα,
στον τενεκέ τα σεντόνια
και όχι μόνο την κόκκινη,
να σπάσουμε τα πιάτα,
τα κρασοπότηρα θρύψαλα,
κρρρρρσσσς
όλο το σπιτικό πια στα σκουπίδια
ρέεεεεεεεεεεεεει το ποτάμι!

Φύγε από δω Αδάμ, και εσύ Εύα,
Φτύστε το μήλο,
δρόμο κορόιδο Έρωτα,
δεν έχω τίποτα πια να σας πω.

Δεν πειράζει
Mon amour…
L’amour ce n’est pas pour toujours.
Ας τα πάρουμε από την αρχή.