Πληρότητα ασπασμών
από στόμα σε στόμα
ο ένας διαβάζει τη σκέψη
του άλλου
εκατομμύρια λέξεις
αποτυπώνονται
στους σκληρούς δίσκους
της μνήμης

μουσικές νότες τρέχουν
μ’ ιλιγγιώδη ταχύτητα
στις λεωφόρους
των μεγάλων πόλεων
χάλκινα πλοκάμια
σωστών απόψεων
προσφέρουν πιθανές
μεθόδους θεραπείας
για κάθε αρρώστια

παρέλαση γραμμάτων
κύμματα απόψεων
μέδουσες της επιστήμης
σε απομυζούν
κεφαλές τεράτων
φοβισμένοι τηλεθεατές
που δεν μπορούν να κάνουν
το γύρο του δάσους
γιατί δάσος δεν υπάρχει

καμία επανένωση
δεν έχει προκηρυχθεί

καμιά φιλία
δεν έχει σφυρηλατηθεί

καμιά ρίζα
δεν προβλέπεται
να βρει καταφύγιο
στο σώμα σου
που κινείται
με δανεικό αίμα

μπορείς να ζητιανεύεις εδώ
να παρακαλάς εκεί
να σέρνεσαι πιο πέρα
αλλά δεν θ’ ακούσεις τίποτα
παρά υπόκωφους κρότους

γιατί εδώ είναι τόπος
όπου τίποτα δεν λέγεται
όπου τίποτα δεν ακούγεται
τα πάντα είναι ευτελή
και το αίμα ξεραίνεται
σαν μελάνι

λόγος δεν υπάρχει
το πιο πολυσέλιδο έργο
είναι ένα γράμμα
της μιας σελίδας
κι αυτό δεν αναγγέλει
τίποτα

εδώ οι γλώσσες
παραπετάσματα καπνού
στην οργή της ζωής
στη στιγμή βρίσκεσαι
σε κώμα
σωριάζεσαι με πάταγο
βυθίζεσαι στο άγνωστο
παραβγαίνοντας ιδρωμένος
σε άνισο αγώνα δρόμου
με το αντεστραμμένο
είδωλό σου

εδώ κρύβεσαι
πίσω από χείλη
βαμμένα πρόστυχα
και διαβάζεις φιλοσόφους
της καθολικής ήττας.