Καμιά σπουδή πάνω στον άνεμο

Καμιά σπουδή πάνω στον άνεμο·
οι ρίζες του φωτός δίνουν
την πλουραλιστική δίψα τους
στο κενό των αντιφάσεων.
Στην διαπασών τα λυρικά πουλιά
κρέμονται επάνω στα σύρματα
σαν νότες σε μια παρτιτούρα του ουρανού.
Δεν ξέρω πώς αποφλοιώνεις την καταστροφή και την καθιστάς ωραία και
εύπεπτη…
Κάτι φορές με μαλώνω
που η αφέλειά μου είναι να πιστεύω ακόμη..
Ηθικά διάγω
τρώω απαρέμφατο και ενεστώτα
Οι φωνές που με κατακλύζουνε
δεν μ’ αφήνουν να ζήσω απ’ την πραγματικότητα τίποτα
που δεν μετουσιώνεται
σε φαρμάκι ποιητικό.
Σβήσου επάνω στον βράχο που δέρνει η θάλασσα
και την ώρα που ξέρεις ότι
η καθεμιά σου λέξη είναι
ζωή μα και θάνατος.

Κλέβω από τα ορυχεία της νύχτας

Κλέβω από τα ορυχεία της νύχτας και γράφω
λεξούλες φθαρμένες, σαν παλιές βαρκαρόλες που μυρίζουνε
ναυάγιο και θάνατο.
Στο ύφος του ουρανού, η καρδιά μου συντονίζεται και κρατεί
την λιγοστή χαρά της
σφιχτά μες τις σελίδες που μουντζούρωσα. Αναχωρώ
από όλη την θλίψη και σ’ αναζητώ
εκεί που δεν ζεις πια και δεν έχεις πεθάνει.
Έτσι γράφονται τα ποιήματα: αποσκιρτώντας
από την μοναξιά και τονίζοντας
μια απουσία παρουσία που σημάδεψε
όλους εκείνους που για μια φιλία προσπαθούνε..

*Τα ποιήματα αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο του ποιητή στη διεύθυνση http://stratisparelis.blogspot.com