Στο παράθυρο οι νιφάδες του χιονιά·
η καμπάνα η βραδινή αργά σημαίνει.
Η φωτιά τρίζει κι αχνίζει στη γωνιά
και στρωμένο το τραπέζι περιμένει.

Από δρόμο έχοντας φτάσει σκοτεινό
οδοιπόρος την εξώπορτα χτυπάει.
Δέντρο ολάνθιστο το έλεος, χρυσό,
το χυμό τον παγερό της γης ρουφάει.

Μπαίνει ο Ξένος τυλιγμένος τη σιωπή·
το κατώφλι οδύνη τώρα το πετρώνει.
Στο τραπέζι το ψωμί και το κρασί
λαμπυρίζουν μες στο φως που τα κυκλώνει.

*Μετάφραση: Κώστας Κουτσουρέλης

***

Χειμωνιάτικο βράδυ (2ο σχεδίασμα)

Όταν στο παράθυρο πέφτει το χιόνι
Και τον εσπερινό σημαίνει η καμπάνα
Για πολλούς είναι στρωμένη η τάβλα
Και τίποτε δεν λείπει από το σπίτι

Κάποιος περάτης
Από σκοτεινά μονοπάτια φτάνει στην πύλη
Ολόχρυσο το δέντρο του ελέους ανθίζει
Από τον δροσερό χυμό της γης

Ο οδοιπόρος μπαίνει μέσα σιωπηλός
Έχει πετρώσει το κατώφλι ο πόνος
Λάμπουν μέσα στο καθάριο τους φως
Πάνω στο τραπέζι ο άρτος κι ο οίνος

*Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου