Emil Nolde, Dark Sea

Μες σε μια θάλασσα αριθμημένων ηδονών,
χωρίς καμιά ζωή κι ακόμα
χωρίς κανένα θάνατο αφέθηκα ….

Σαν πιθανή πληγή των ακεραίων
εγώ ένας αριθμός φανταστικός
στο εφικτό προστέθηκα….

Σε ποιά τελεία τώρα κατοικώ;

Στου σύμπαντος σε ποιά γωνιά
είμαι ταριχευμένος;

Σμήνη πουλιά και απέραντοι ουρανοί
κι ότι μπορεί να γεννηθεί απόψε σαν πεθάνει,

δεν θα΄χει απάντηση καμιά ΄

και μες τη ματαιότητα θα με αφήσει πάλι!

*Από την συλλογή “τα απομεινάρια του φωτός”.